Vocalion platen
Aeolian begon met platen volgens het 'hill and dale' procédé uit te brengen (diepteschrift). Kort na de introductie van de Vocalion verliep het patent op het breedteschrift, en ging ook Aeolian deze techniek gebruiken. Aeolian prees zijn grammofoon aan vanwege de mooie weergave. "The Aeolian Vocalion - the tone-perfect instrument that will bring hidden beauties from your records" staat op de hoes te lezen. Maar zelfs in een geheel onpartijdige bron (brief aan een in Europa gelegerde Amerikaanse soldaat, geschreven door zijn moeder, op 23 maart 1919) wordt dit oordeel bevestigd:
"Our machine certainly is adapted to those lovely strains. Aeolian means music of the air and I havn't heard an instrument that strikes a cord in me like the Aeolian Vocalion phonograph does - not just because it is ours for we could have had any kind we wanted. For daddy started out to get what suited us. But this one, to my notion is ahead of others. But we don’t say it to others -- nor to Arthurs for I want every one to be satisfied with their own.”

De Graduola

Een Aeolian product moest iets exclusiefs hebben: de Vocalion had de 'Graduola'. Dit was een vinding van een Australische uitvinder. Aeolian kocht het patent van hem in de hoop er goede zaken mee te kunnen doen. Met de afstandsbediening (zichtbaar op de platenhoes als de golvende lijn rondom het label) kon men het toonvolume van de weergave 'regelen'. Met de komst van de 'elektrische' grammofoon was dit bijzondere snufje alweer achterhaald. Het label Vocalion werd verkocht aan Brunswick in 1925. Waarschijnlijk trok Aeolian zich tezelfdertijd geheel uit de grammofoon-business terug.